Yetimi Yazdı (2)

     YETİMİ YAZDI (2) (AŞIK ALİ ATAŞ)

     Güzel Yurt köşelerimizden Kahramanmaraş İlimizin Çağlayancerit İlçesi’nden Âşık Ali Ataş, “Dinlemediler” adlı dördüncü şiir kitabını yayımlamış, kitabın bir adedini biz “Keskinli Yetîmi” ye lütfedip göndermek inceliğini göstermiş. Şair meslektaşım Sayın Ataş’a bu inceliğinden dolayı teşekkür ediyor, Yüce Allah’tan iki cihanda mutlu, tatlı bir hayat ile cennette buluşmamızı diliyorum. 

    Âşık Ali Ataş, doğru tavırla şiirin ilk kıt’ asını çapraz kāfiye ile yazmış, sonra kāfiye’nin diğer durak türleriyle şiirine devam etmiş. Kitabın 43 üçüncü sayfasındaki “Çalamaz Olduk” başlığı altında Ali Ataş diyor ki;

 ------------------------------

Elbette düzelir bu böyle gitmez, 

Düzen verip sazı çalarız elbet.    

Ölünceye kadar sıkıntı bitmez,    

Geceleri rahat yatarız elbet.         

------------------------------

    Diyorum ki;

    Allah muhafaza eyleye asıl sıkıntı öldükten sonra başlayabilir. Ağrı ile sızılar önemli birer habercidir. Ağrıyan, sızlayan yerlerini fark edemeyen, bilemeyenler var. Sen ağrıları, sızıları, acıları fark ettiğin için “Elhamdülillah” diyesin ve bu ilacı her gün alasın.

 -----------------------------

Mîde bulanıyor, başlar dönüyor,   

Yanıyor yürekler, alev sönmüyor,

Pilav pişiririz yavan yenmiyor,      

Ev’e bir kilo yağ alamaz olduk.     

 -----------------------------

    Sayın Ataş! Ev’e bir kilo yağ alamadığına canı gönülden inanırım amma, yağsız bulgur’u, pirinç pilavını bulamayan, alamayanları unutmadığınız yukarıdaki mısralarınızdan anlaşılmaktadır.

    Yurt içinde yoksullarımız, teröristler tarafından evi başına yıkılanlar olduğu gibi bir de; komşu devletlerin halkının durumuna bak. Büyük küçük her biri köysüz, evsiz, ekmesiz ve susuz olduğu hâlde çok perişan durumdalar. Öyle inanıyor, öyle anlıyorum ki, sen de yukarıdaki dörtlüğünde o veya bu insanların hâlini anlatıyorsun. O insanların perişan olmasına sebep olanlar, o insanları perişan edenler, dilerim Allah’tan yakında belâlarını bulurlar.

 --------------------------------

Limon elli kuruş ekşiden yenmez,      

Portakal yüz kuruş, doksana inmez,   

Ev’de yiyecek yok kimseye denmez,

Konuya komşuya varamaz olduk.      

 --------------------------------

Ömür geldi geçti gurbet ellerde,  

Dedi kodu dolaşıyor dilerde,        

 Mecnun gibi geziyoruz çöllerde, 

Leyla’yı yitirdik bulamaz olduk. 

 --------------------------------

    Ah Ali kardeşim Âhhh! Leyla’yı bulup da ne yapacaktın yâda ne yapacaksın? Leyla’yı bulmuş olsaydınız, bana inan ki, siz Âşık Ali olamaz, yüreğinizde duygu bulamaz, etkili şiirleri yazamazdınız.

    Sayın Ataş! Siz Leyla’yı arayın amma, dilerim Allah’tan Leyla’yı bulamayın. Çün ki, Leyla’yı bulunca özellik ve güzelliklerinizi kayıp edersiniz. “Leyla” karanlık gece demektir. Demek oluyor ki, her karanlık 24 saatin içinde nice bin Leyla var. Onlardan faydalanmanın yolunu arayın ki mutlu olasınız. Anadolu lisanıyla Ataş’ın sönmeye.

 ---------------------------------

Âşık Ali’m ne desin ki kalana?    

Olanca ömrümüz gitti talana,       

Şimdi herkes inanıyor yalana,      

Doğru söyleyene inanmaz olduk..

 ---------------------------------

Gurbeti bitirip yurda dönerken,

Kuş gibi başından aştığım dağlar.

Yorgun gözlerimden yaşlar inerken,

Eteğinde koşup coştuğum dağlar.

 ----------------------------------

   “Keskinli Yetîmi” Gönül adamları için sıla dahî gurbetin ta kendidir. Veda ederken Sayın Ataş’a selâm ve saygılarımı sunuyor, gözlerinden hasretle öpüyorum. 

-----------------------------------

                            Yazar ve Şair:  “Keskinli Yetîmi”