Durmuş Üstün Kimdir

       DURMUŞ ÜSTÜN KİMDİR?

       Durmuş, 1948 Yılında Çağlayancerit Köyünde dünyaya gelir. Bir buçuk yaşında iken babasını kaybeder. Babası Salman Üstün. Lakabına Çapar Salman derler. Babadan birler, anadan ayrı bir abisi, iki ablası vardır. Baba zaten ölmüş. Annesine de gitmez. Abisinin, ablalarının, arkadaşlarının yanında eğleşir. Büyük ablası 35 yaşında vefat eder. Kalır bir abisi ve diğer ablasıyla.

        Durmuş, okula gönderilmişse de okuldan kaçar, okumaz. Bir müddet sonra okuryazarlığın ne kadar önemli olduğunu anlar. Arkadaşlarının yardımı kendisin de çabasıyla okuma yazmayı tamamen öğrenir. Artık delikanlılık çağı gelmiş, yiğittir, cesurdur. Arkadaşları ona Berduş Lakabını takarlar.

        Bundan böyle köyde yediden yetmişe herkes onu Berduş olarak tanır. Cerit evleri genelde birbirine       ekli olur. Bazı evlerin geniş aralıkları vardır. Bir evden karşı eve atlamaya kimse cesaret edemez iken o gözlerini kırpmadan karşı evin üzerine atlar. Çok korkusuzdur. O zamanlar Berduş için şu şiiri yazmıştım.

                              ----------------------

               Bizim berduş damdan dama atladı,

               Yiğitliğin yüz binlere katladı,

               Cüce Mehmet, baranları hatladı,

               Üzümlerin yetmesinden bir haber.

                               ----------------------

       Askerlik çağı gelmiştir. 27.11.1968 Tarihinde askere gider. İlk birliği Sivas Temeltepe’dir. Usta birliği ise Ağrı Komando bölüğü. Berduş 24 ay askerlik yapar. Askerlik dönüşü işsizdir. Akrabaları ile Adana’ya gider. Çapa vurur, pamuk toplar. Berduş, Adana dönüşü köyünde bir kahvehane kiralar. Yıllarca kahve çalıştırır. Bütün ömrü kahvecilikle geçer. Ara sıra kahvesine gelir, çayına, kolasına oyun oynardım.

        Bana kızardı. “Buralar senin yerin değil. Burası bir batakhane. Git radyolarını tamir et, keyfine bak.” derdi. Bunu gerçek bir arkadaş, gerçek bir dost öğüdü olarak kabul ettim. Bana verdiği öğüdü nicelerine vermiştir.  1972 yılında Zeynep isimli bir kızı kaçırarak evlenir. Zamanla üç kızı, iki oğlu dünyaya gelir. Çocuklar ilkokul, ortaokul ve liseyi bitirirler. Yüksek okul okumak istemezler.

       Zamanı geleni evlendirip ev bark sahibi yapar. Berduş çocuklarıyla bir baba değil, arkadaş gibiydi. 3 erkek, 4 kız torunu vardır. Berduş’u herkes bilir. Mülayim biri hayatında karıncayı bile incitmemiştir. 2004 yılında ağır bir kalp ameliyatı geçirir. Daha sonra 2014 yılında böbreklerinden ameliyat olur. Ameliyatlar sonrası kahveciliği bırakır.

        Bundan böyle ayakta gezse de kalan ömrü hastanelerde doktorlarla geçer. Günler geçtikçe rahatsızlığı artar. Berduş benim askerlik arkadaşımdır. “Tertip sana ne oldu?” diye sorduğumda “Ali, beni kahvehane, birde içtiğim sigara bu hale getirdi.” demişti. Sigara içenlere duyurulur.

        Ölmeden iki ay önceydi. Kahvenin önünde oturuyoruz. “Ben bu sene ölürüm. Çocuklarımı da dile getir, bana bir ağıt yaz.” dedi. “Ben şiir yazmayı bıraktım.” dedim. “Yok yok! Sen bir sürü kitap yazdın. Şairlik senin ruhuna işlemiş, bırakamazsın. Yazacağın ağıtı 2017 yılında çıkacak olan şiir kitabında yayınla. Adım unutulmasın.” dedi. Vasiyetini yerine getirdim.

         Yazdığım ağıt çıkacak olan (UMUDU KESTİM) isimli 6. şiir kitabımın 35. sayfasındadır. Okuyuculara duyurulur.  Ayrıca kaleme aldığım Berduş’un biyografisi ileride yayımlanacak olan (Çağlayancerit ve Yaşanmış Gerçekler) isimli kitabımın kim kimdir bölümünde yer alacak. Berduş 14.10.2017 Tarihinde vefat etti. Kendisine Allah’tan rahmet, ailesine, çocuklarına, torunlarına, tüm sevenlerine sabır ve baş sağlığı diliyorum.  Aşık Ali Ataş